مهندس بهروز ذوالفقاری که از تخلص شعری دماوند در سرودن غزل ٬ رباعی و دو بیتی بهره می گیرد در سال ۱۳۵۴ در تهران متولد شد ٬ وی مدرک کارشناسی ارشد مهندسی کامپیوتر را از دانشگاه علم و صنعت اخذ نموده و هم اکنون عضو هیئت علمی دانشگاه بوده و در چندین دانشگاه در سطح تهران و شهرستانها به تدریس اشتغال دارد.

نظر من درباره ی اشعار این شاعر خوش سخن این است که سروده هاشون نشان دهنده ی آشنایی کامل شاعر با کلمات و به کارگیری زیبا و ماهرانه در ابیات است . شاعر ٬ شعر را روان ٬ خوش فهم و دلنشین سروده است ٬ به گونه ای که قدرت را همچون "نام" تخلص شعر و لطافت را در ابیات احساس می کنید.

اولین مجموعه شعر بهروز ذوالفقاری در پاییز ۸۶ با نام " از زبان شمع " انتشار پیدا کرده.

وی همچنین در زمینه ی موسیقی نیز فعالیت دارد و سازهایی نظیر تنبور و دوتار را به خوبی می نوازد.

یک رباعی از شاعر:

جز تو به جهان پـناه ما کیست؟ بگـو

جزعشق و وفا گـناه ما چیست؟ بگـو

از مِهرِ نگـاه و روی ماه تو چـرا

برقی به شب سیـاه ما نـیست؟ بگـو